Postanowienie TK z dnia 20 października 2005, sygn. Ts 138/05

W skardze konstytucyjnej z 11 sierpnia 2005 r. skarżąca zakwestionowała zgodność z Konstytucją przepisu § 48 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (dalej: rozporządzenie). Zaskarżonemu przepisowi rozporządzenia skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 64 ust. 2 i 3 w zw. z art. 84 i art. 92 ust. 1 Konstytucji. Zgodnie z treścią zakwestionowanego unormowania: „W przypadku, gdy wystawiono fakturę, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy, faktura ta nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego”. Art. 33 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) stanowi: „W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty także wówczas, gdy dana sprzedaż nie była objęta obowiązkiem podatkowym albo została zwolniona od podatku”.

Uzasadniając zarzut niekonstytucyjności § 48 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia skarżąca wskazała na niedopuszczalne dokonanie w jego treści rozszerzenia skutków represyjnych przewidzianych w ustawie na inne podmioty, tzn. na kontrahentów podmiotu, nie będącego podatnikiem podatku od towarów i usług. Skarżąca podkreśliła, że ochrona interesu fiskalnego państwa realizowana winna być w przepisach o randze ustawowej. Odebranie kontrahentom „niepodatników w zakresie podatku VAT” prawa do pomniejszenia podatku należnego nie może więc wynikać z przepisu zawartego w akcie podustawowym, jakim jest rozporządzenie.

Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Skarżąca zawarła – potwierdzoną fakturą VAT – umowę kupna prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Decyzją Drugiego Urzędu Skarbowego w Toruniu