Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 138/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 26 maja 2014 r. skarżący kwestionuje zgodność art. 87 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks
wykroczeń (Dz. U. z 2013 r. poz. 482, ze zm.; dalej: k.w.) z art. 32 ust. 1, art. 47, art. 52 i art. 64 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego. W dniu 21 sierpnia 2012 r. podczas prowadzenia
pojazdu mechanicznego skarżący w pewnym momencie zjechał na prawą stronę pasa ruchu i najechał kołem na krawężnik. Z tego
powodu funkcjonariusze policji zatrzymali samochód do kontroli. Po zatrzymaniu auta Policja znalazła dwie torebki z suszem
roślinnym oraz torebkę zawierającą biały proszek. Po przeprowadzonej analizie krwi na obecność środków odurzających biegli
stwierdzili, że skarżący w czasie prowadzenia pojazdu był w stanie po użyciu środka odurzającego z grupy tetrahydrokannabinoli.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie – II Wydział Karny z 1 października 2013 r. (sygn. akt II W 405/12) skarżący został uznany
za winnego prowadzenia samochodu osobowego w stanie po użyciu środka odurzającego, a zatem za popełnienie wykroczenia opisanego
w art. 87 § 1 k.w. Sąd orzekający wymierzył skarżącemu karę grzywny w wysokości 800 zł oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych
na okres 8 miesięcy. Z uzasadnienia sądu wynika, że do zażycia środka odurzającego mogło dojść do 24 godz. przed pobraniem
materiału do badania. Apelację skarżącego złożoną od powyższego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy w Szczecinie – IV Wydział Karny
Odwoławczy oddalił wyrokiem z 23 stycznia 2014 r. (sygn. akt IV Ka 1769/13).
Z wydaniem wskazanych orzeczeń skarżący wiąże naruszenie prawa do czci i dobrego imienia oraz decydowania o swoim życiu osobistym,
które to naruszenie skarżący upatruje w okoliczności, iż stał się on – na mocy prawomocnego orzeczenia sądu – osobą karaną
za