Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 listopada 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 138/22 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 czerwca 2022 r. (data nadania) adwokat E.K. (dalej:
skarżąca), działająca w imieniu własnym, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego
stanu faktycznego.
Zarządzeniem sędziego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w O. z 1 października 2021 r. (sygn. akt […]) skarżąca została wyznaczona
obrońcą z urzędu dla wskazanego podejrzanego.
Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z 12 listopada 2021 r. (sygn. akt […]) zwolnił skarżącą z funkcji obrońcy z urzędu, a postanowieniem
z 9 marca 2022 r. (sygn. akt […]) przyznał na jej rzecz kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
z urzędu.
Postanowieniem Sądu Okręgowego z 11 maja 2022 r. (sygn. akt […]) utrzymano w mocy zaskarżone przez skarżącą postanowienie
w przedmiocie kosztów pomocy prawnej. W uzasadnieniu wyjaśniono, że jej wniosek o przyznanie kwoty 360 zł, powiększonej o
wartość podatku od towarów i usług, nie znajduje podstaw w treści obowiązujących przepisów prawa. Zdaniem sądu skarżąca nie
wykazała również, jakich czynności adwokackich podjęła się w toku pełnionych obowiązków obrońcy z urzędu, które uzasadniałyby
podniesienie zasądzonego wynagrodzenia. Sąd nie stwierdził także udokumentowania przez skarżącą ziszczenia się wskazanych
przez nią okoliczności uzasadniających tożsamy charakter pracy adwokata ustanowionego obrońcą z wyboru w stosunku do adwokata
umocowanego z urzędu, takich jak spotkania z oskarżonym, zapoznanie się z aktami sprawy lub podjęcie innych czynności istotnych
dla reprezentowanego. Sąd podkreślił również, iż oceny tej nie zmienia wskazany przez skarżącą wyrok Trybunału Konstytucyjnego
w sprawie o sygn. SK 66/19, ponieważ derogowany jego mocą przepis aktu prawnego nie stanowił podstawy zaskarżonego przez skarżącą
orzeczenia o kosztach. Postanowienie Sądu Okręgowego wskazano we wniesionej skardze jako ostateczne rozstrzygnięcie, o którym
mowa w art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada