Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 stycznia 2002 r.
|
| Sygn. akt Ts 139/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Jerzego Sanseigne z 6 września 2001 zarzucono, iż art. 316 § 1, art. 328 § 2, art. 361 oraz art.
116 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) są niezgodne z art.
7, art. 77 ust. 2 oraz art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zaś art. 1 ust. 8 dekretu PKWN z dnia 12 grudnia
1944 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu inwalidzkim (Dz.U. Nr 15, poz. 81) jest niezgodny z art. 2, art. 8, art. 34 ust. 2,
art. 77 ust. 2, art. 32, art. 30 oraz art. 31 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazał, iż postanowieniem z 15 stycznia 2001 r. (sygn. akt I Acz 2122/00) Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił jego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 5 lipca 2000 r. (sygn. akt IC 962/00), którym oddalono wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie cywilnej. Sąd uzasadnił swoje rozstrzygnięcie
oczywistą bezzasadnością powództwa w którym skarżący domagał się odszkodowania od Skarbu Państwa za pozbawienie członków jego
rodziny uprawnień rentowych w związku z wydaniem przez PKWN dekretu z 12 grudnia 1944 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu inwalidzkim.
Zdaniem sądu Skarb Państwa nie może ponosić odpowiedzialności za wcześniejszą działalność prawodawczą organów państwa, zaś
w powództwie nie wskazano żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać taką odpowiedzialność na podstawie art. 417 i art.
418 kodeksu cywilnego.
Skarżący zarzucił, iż art. 116 § 2 kodeksu postępowania cywilnego pozwala na wydawanie przez sąd postanowień według własnej
oceny sądu w sprawach, które zostały rozstrzygnięte w innych ustawach, w szczególności w art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 17 marca
1932 r. o zaopatrzeniu inwalidzkim (Dz.U. Nr