Postanowienie TK z dnia 13 stycznia 2003, sygn. Ts 139/02

W skardze konstytucyjnej Tadeusza Gnyp i Edwarda Gnyp zakwestionowano zgodność art. 240 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Istoty niezgodności upatrywali skarżący w zastosowaniu kwestionowanego przepisu w ich indywidualnej sprawie, pomimo tego, że wszedł on w życie już po wydaniu przez organy celne decyzji administracyjnych. Ponadto skarżący podnieśli w skardze, że w ich ocenie brak było podstaw do wznawiania postępowania na podstawie zaskarżonego przepisu ordynacji podatkowej.

Postanowieniem z 13 stycznia 2003 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący nie sprecyzowali sposobu, w jaki zaskarżony przepis narusza przysługujące im prawa lub wolności konstytucyjne. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego argumenty skarżących skoncentrowane zostały na problemie zasadności zastosowania przepisu o wznowieniu postępowania. Ta kwestia sytuuje się jednak na płaszczyźnie stosowania prawa, która to płaszczyzna nie mieści się w zakresie przedmiotu kontroli realizowanej przez Trybunał Konstytucyjny. Trybunał Konstytucyjny podniósł ponadto, że wymogu wskazania konstytucyjnych wolności lub praw, naruszonych kwestionowaną regulacją ordynacji podatkowej nie spełnia lakoniczne odwołanie się