Postanowienie TK z dnia 15 grudnia 2003, sygn. Ts 139/03

W skardze konstytucyjnej złożonej 30 lipca 2003 r. zarzucono, iż art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego niekonstytucyjność zaskarżonego przepisu polega na tym, iż powoduje on negatywne skutki dla skarżącego w sytuacji, gdy jego pełnomocnik przeoczy uiszczenie opłaty stałej od wniesionej apelacji. Skarżący zarzucił też, że zwrot nieopłaconego pisma procesowego wniesionego przez pełnomocnika narusza prawo do sprawiedliwego procesu, gdy naruszenie przepisów o opłacie następuje bez winy skarżącego. W postępowaniu cywilnym powinna być stosowana taka sama zasada jak w postępowaniu karnym, w którym w przypadku uchybienia terminu z winy adwokata nie mogą powstawać negatywne konsekwencje dla strony postępowania, zwłaszcza dla oskarżonego. Skarżący podnosi, iż negatywnych konsekwencji zastosowania art. 17 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie niweluje możliwość domagania się od pełnomocnika procesowego odszkodowania za wniesienie apelacji bez stosownej opłaty.

Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. W dniu 23 stycznia 2003 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wydał postanowienie w sprawie z udziałem skarżącego. Apelacja skarżącego od tego postanowienia została odrzucona postanowieniem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z 7 marca 2003 r. Podstawą odrzucenia apelacji było nieuiszczenie wpisu stałego przez wnoszącego ją adwokata. Postanowieniem z 11 kwietnia 2003 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia apelacji i apelację odrzucił.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 15 grudnia 2003 r. odmówił nadania dalszego biegu