Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 kwietnia 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 139/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 lipca 2004 r., uzupełnionej pismem procesowym z 5 października 2004 r., wniesiono o stwierdzenie
niezgodności przepisu § 87 pkt 1 ust. 2 oraz pkt 2 rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji
(dalej: MISWiA) z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393) z art. 42 ust. 1
Konstytucji oraz z art. 1 Kodeksu Wykroczeń.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z 9 stycznia 2004
r. (sygn. akt XX W 2011/03) Stanisławowi Duchowskiemu wymierzono karę grzywny w wysokości 600 zł, uznając go winnym tego,
że 18 sierpnia 2003 r. kierując samochodem nie zastosował się do znaku drogowego poziomego P-8b (strzałka kierunkowa do skrętu
w lewo) w czasie, kiedy na skrzyżowaniu ruch kierowany był sygnalizatorem S-3, w ten sposób, że wbrew zakazowi zawrócił i
kontynuował jazdę tą samą ulicą w stronę przeciwną. W dniu 19 kwietnia 2004 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu (sygn. akt IV Waz 75/04)
utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego.
Skarżący zarzucił, iż zarówno Sąd Rejonowy w Poznaniu, jak i Sąd Okręgowy w Poznaniu orzekając w sprawie odpowiedzialności
za wykroczenie oparły się na art. 92 § 1 kodeksu wykroczeń w związku z § 87 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia MISWiA, podczas
gdy przepisy tego rozporządzenia są niejasne, nieprecyzyjne i budzą uzasadnione wątpliwości, naruszając tym samym gwarantowaną
w art. 42 ust. 1 Konstytucji oraz art. 1 k.w. zasadę nullum crimen sine lege certa.