Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 października 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 139/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 10 czerwca 2010 r. Sławomir R. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 113 § 1 ustawy z dnia
24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, ze zm.; dalej: k.p.w.)
w zw. z art. 540 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.)
w zakresie, w jakim ogranicza prawo do wznowienia postępowania tylko do postępowania sądowego prowadzonego na podstawie przepisów
k.p.w., z art. 190 ust. 4 w zw. z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 7 Konstytucji.
Postanowieniem z 25 maja 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu ze względu na
oczywistą bezzasadność zarzutów. Po pierwsze, co podniósł sam skarżący, art. 540 § 2 k.p.k. przewiduje jedynie dopuszczalność
wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem, a zatem nie dotyczy możliwości wznowienia postępowania
mandatowego. Po drugie, mimo że zakwestionowany art. 113 § 1 k.p.w. w zw. z art. 540 k.p.k. nie stanowi prawnej podstawy sanacji
postępowania mandatowego, to jednak ustawodawca przewidział w ramach postępowania mandatowego stosowne narzędzie umożliwiające
realizację sanacji, o której mowa w art. 190 ust. 4 Konstytucji. Przywrócenie stanu konstytucyjności jest bowiem możliwe w
drodze uchylenia mandatu, o którym mowa w art. 101 k.p.w.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem z 6 czerwca 2012 r. W ocenie skarżącego odmowa nadania skardze konstytucyjnej
dalszego biegu jest niezasadna,