Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 października 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 139/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 28 maja 2014 r. (data nadania) M.S., G.Sz. i M.W. (dalej: skarżący) zakwestionowali zgodność: 1)
art. 2 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 239, poz. 1589; dalej:
ustawa zmieniająca) – „w części zawierającej stwierdzenie: w okresie rozliczeniowym bezpośrednio poprzedzającym wejście w
życie niniejszej ustawy”, która ogranicza prawo strażaka do odpowiedniej rekompensaty za służbę w czasie wolnym jedynie do
okresu od 1 lipca 2010 r. – z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 2, art. 64 ust. 2 oraz art. 66 ust. 2 Konstytucji; 2) art. 35 ust.
9 w zw. z art. 71a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1230, ze
zm.; dalej: ustawa o PSP) w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2005 r. do 31 grudnia 2010 r. – „w zakresie, w jakim przepis
ten pozbawia strażaka prawa do rekompensaty za służbę w czasie wolnym zarówno w postaci czasu wolnego, jak i rekompensaty
finansowej” − z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 2, art. 64 ust. 2 oraz art. 66 ust. 2 Konstytucji; 3) art. 97c ust. 1
ustawy o PSP – „w części zawierającej stwierdzenie: »stanowi 60% z 1/172 przeciętnego uposażenia, o którym mowa w art. 85
ust. 3, obowiązującego w okresie rozliczeniowym«” − z art. 2, art. 30, art. 32 i art. 66 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym sprawy. W latach 2005−2010 skarżący pełnili
służbę w Państwowej Straży Pożarnej w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo. Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej
w Kielcach wypłaciła im z tego tytułu rekompensatę pieniężną za okres od 1