Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 stycznia 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 139/16 |
Uzasadnienie
1. W sporządzonej we własnym imieniu i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 czerwca 2016 r. (data nadania) skardze konstytucyjnej
radca prawny A.S. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2013 r. poz. 594, ze zm.; dalej: usg) z art. 32 ust. 1 w związku z art. 37 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 63, art.
64 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
2.1. Zarządzeniem z października 2014 r. Burmistrz Gminy i Miasta D. – działając na podstawie art. 30 ust. 1 i 2 pkt 3 usg
oraz uchwały Rady Miejskiej w D. z lutego 2008 r. w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami w związku z art. 13 ust.
1, art. 37 ust. 2 pkt 6 i art. 67 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014
r. poz. 518, ze zm.; dalej: ugn): przeznaczył do sprzedaży w formie bezprzetargowej jedną z niezabudowanych nieruchomości
położoną w D., celem poprawienia warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej (§ 1); ustalił cenę sprzedaży tej nieruchomości
na kwotę 230 000,00 zł netto (§ 2 pkt 1); stwierdził, że sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
i usług zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.),
ze stawką procentową obowiązującą w dniu powstania obowiązku podatkowego (§ 2 pkt 2).
2.2. Na powyższe zarządzenie – po wcześniejszym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa – skarżąca wniosła do Wojewódzkiego
Sądu Administracyjnego w K. skargę, w której zażądała uchylenia zaskarżonego zarządzenia w całości na podstawie art. 145 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.).
W odpowiedzi na skargę