Postanowienie TK z dnia 17 kwietnia 2000, sygn. Ts 14/00

W skardze konstytucyjnej, wniesionej 31 stycznia 2000 r., zarzucono, że art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jednolity z 1998 r. Dz.U. Nr 21, poz. 94 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, 32 i 47 konstytucji, gdyż przez zbytnią ogólność sformułowań pozostawia za duży zakres swobody pracodawcy rozwiązującemu umowę o pracę oraz sądom rozstrzygającym spory między pracodawcą a pracownikiem. Zdaniem skarżącego użycie we wskazanym przepisie ustawy zwrotów “ciężkie naruszenie” i “podstawowych obowiązków pracowniczych” powoduje niewspółmiernie negatywne skutki dla pracownika, w stosunku do celu regulacji. W konsekwencji prowadzi to do naruszenia zasady proporcjonalności. Wyrokiem z 29 lipca 1998 r. Sąd Rejonowy w S. oddalił powództwo skarżącego w części dotyczącej uchylenia uchwały Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej “Ś” odwołującej go w trybie dyscyplinarnym z funkcji zastępcy prezesa i zastępcy dyrektora Spółdzielni. Sąd ustalił, iż zasadne są sformułowane względem skarżącego zarzuty