Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 lipca 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 14/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 28 stycznia 2003 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) skarżąca zakwestionowała:
1) art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386 ze zm.;
(dalej: ustawa) z art. 24, art. 92 ust. 1, art. 65 ust. 2 i ust. 4 oraz art. 66 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
2) 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów
naukowych (Dz. U. Nr 58, poz. 249 ze zm.; (dalej: rozporządzenie) z art. 65 ust. 2 i art. 66 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
3) art. 3933 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 79 ust.
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 36 ust. 2 ustawy skarżąca zarzuciła, iż zawiera upoważnienie do wydania przez Ministra Edukacji Narodowej rozporządzenia,
w którym normowana jest materia zastrzeżona dla ustawy. Taką materię stanowi bowiem nałożenie na uczestników studiów doktoranckich
obowiązku świadczenia pracy dydaktycznej. Ustanowienie powyższego obowiązku w akcie podustawowym narusza art. 65 ust. 2 Konstytucji,
godzi również w gwarancje formalne, które skarżąca wywodzi z treści art. 92 ust. 1 Konstytucji. Przepisowi ustawy skarżąca
zarzuciła również niezgodność z art. 65 ust. 4 i art. 66 ust. 2 Konstytucji, polegającą na niedopełnieniu obowiązku określenia
wysokości wynagrodzenia należnego doktorantowi oraz maksymalnych norm czasu pracy przez niego świadczonej. W ocenie skarżącej
kwestionowany przepis ustawy, poprzez wykluczenie istnienia materialnoprawnego ustawodawstwa regulującego pracę świadczoną
przez doktorantów na rzecz uczelni, naruszył także ich prawo podmiotowe związane z ochroną pracy. Podstawy dla takiego prawa
skarżąca upatruje w art. 24 Konstytucji.
Przepisowi 5 ust.