W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art.
11 ust. 5 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o przywróceniu praw pracowniczych osobom pozbawionym zatrudnienia za działalność związkową,
samorządową, przekonania polityczne i religijne (Dz. U. Nr 32, poz. 172, ze zm.; dalej: zaskarżona ustawa). Zdaniem skarżącego,
przewidziany w art. 11 ust. 5 zaskarżonej ustawy trzyletni okres na złożenie wniosku o zamieszczenie w świadectwie i opinii
o pracy informacji, o której mowa w art. 11 ust. 1 tej ustawy, jest zbyt krótki i narusza prawa obywateli uniewinnionych i
zrehabilitowanych w wyniku długoletnich procesów sądowych. Pozbawia ich to możliwości ubiegania się o słuszne prawa, pomimo
tego, że zostali skrzywdzeni niesprawiedliwymi wyrokami.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Decyzją z 20 stycznia 2005 r. (nr 1/Kadr/2005), Wojskowy
Komendant Uzupełnień w Stargardzie Szczecińskim postanowił nie wydawać skarżącemu świadectwa pracy o pełnionej służbie zawodowej
za okres od 5 października 1966 r. do 30 lipca 1984 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że pomimo faktu uchylenia
wobec skarżącego (wskutek kasacji wniesionej przez Zastępcę Prokuratora Generalnego – Naczelnego Prokuratora Wojskowego)
wyroku Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego z 29 marca 1974 r. i uniewinnienia skarżącego od popełnienia zarzucanych wówczas
przestępstw, uchylenie to nie wiązało się z jakąkolwiek działalnością związkową, samorządową, przekonaniami politycznymi lub
religijnymi. W związku z powyższym, kierując się także treścią uchwały Sądu Najwyższego z 10 kwietnia 1992 r. (sygn. akt I
PZP 9/92), Wojskowy Komendant Uzupełnień stwierdził, że przepisy zaskarżonej ustawy nie odnoszą się do sprawy skarżącego.
Ponadto, w decyzji wskazano na przekroczenie terminu na wnoszenie wniosków o zamieszczenie w świadectwie pracy informacji
o rozwiązaniu stosunku pracy w związku z prowadzoną działalnością związkową, samorządową, przekonaniami politycznymi i religijnymi.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało następnie utrzymane w