Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 sierpnia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 14/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 8 stycznia 2008 r. skarżący zarzucił art. 303 i art. 304 zd.
1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) sprzeczność
z art. 2, art. 32 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Działając w oparciu o zaskarżone przepisy, Sąd Okręgowy w Poznaniu negatywnie rozstrzygnął wniosek skarżącego o przesłuchanie
powoda na rozprawie po odebraniu od niego przyrzeczenia, wskazując w uzasadnieniu wyroku z 31 stycznia 2006 r. (sygn. akt
I C 1297/04) brak podstaw do jego uwzględnienia. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – Wydział I Cywilny oddalił wniesioną apelację
wyrokiem z 14 listopada 2006 r. (sygn. akt I A Ca 506/06). Wyrokiem z 5 lipca 2007 r. (sygn. akt II CSK 160/07) Sąd Najwyższy
oddalił wniesioną skargę kasacyjną.
Naruszenia przysługujących praw konstytucyjnych, a przede wszystkim prawa do sprawiedliwego sądu wynikającego z art. 45 ust.
1 Konstytucji, upatruje skarżący w przyznaniu sądowi w postępowaniu cywilnym tylko uprawnienia, nie zaś obowiązku przesłuchania
strony po odebraniu przyrzeczenia. W konsekwencji, strona przeciwna pozbawiona jest ochrony przed fałszywymi zeznaniami, co
uniemożliwia nie tylko sprawiedliwe rozpoznanie sprawy w postępowaniu cywilnym, ale i odbiera pokrzywdzonemu możliwość dochodzenia
ochrony w ramach postępowania karnego. Naruszenie zasady równości uzasadnia skarżący wskazując, iż „sąd nie jest w stanie
obiektywnie ocenić prawdomówności strony, dlatego strona przeciwna, która w wyniku zastosowania art. 303 k.p.c. i art. 304
zd. 1 k.p.c. zostaje pozbawiona możliwości ścigania karnego sprawcy przestępstwa polegającego na złożeniu fałszywych zeznań
jest niesłusznie dyskryminowana”. Naruszenia zasady sprawiedliwości społecznej upatruje skarżący przede wszystkim w wyłączeniu
odpowiedzialności karnej strony za fałszywe zeznania, co w konsekwencji ułatwia manipulację materiałem dowodowym.
Postanowieniem z 22 lutego 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego