W skardze konstytucyjnej zarzucono, że włączenie do polskiego systemu prawnego konwencji o cywilnych aspektach uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 108, poz. 528 ze zm.)
prowadzi do sprzeczności z konstytucyjnie gwarantowanymi prawami obywateli polskich, bowiem po pierwsze umożliwia wydalenie
z Polski małoletnich obywateli polskich wbrew prawu do pobytu w ojczyźnie gwarantowanemu w art. 52 ust. 4 Konstytucji, po
drugie prowadzi do pozbawienia władzy rodzicielskiej rodzica sprzeciwiającego się wydaleniu własnego dziecka z Polski “na
podstawie wyroku z konwencji haskiej”, co stanowi naruszenie art. 48 ust. 2 Konstytucji. Skarżący zarzucił również sprzeczność
wymienionej konwencji z postanowieniem Sądu Najwyższego w sprawie CKN 834/98. Zdaniem skarżącego konieczne jest “wypowiedzenie
konwencji w odniesieniu do polskich dzieci poprzez zgłoszenie przez Polskę jasnego i wyraźnego zastrzeżenia stwierdzającego,
iż stosowanie konwencji SYMBOL 60 \f "Symbol" \s 12<o cywilnych aspektach uprowadzenia lub zatrzymania dziecka za granicąSYMBOL
62 \f "Symbol" \s 12> w stosunku do małoletnich obywateli polskich jest prawnie zakazane”.
Zasadniczy zarzut skarżący skierował przeciwko art. 12 konwencji haskiej zaznaczając, że regulacja przewidziana w art. 20
tej konwencji jest “daleko niewystarczająca”, skoro nie obliguje ona sądu “do odmowy wydania dziecka w przypadku polskiego
obywatela”.
W treści skargi wskazano, że na podstawie konwencji haskiej Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy wydał 13 grudnia 1995 r. “wyrok
skazujący (...) na wydalenie z Polski” małoletnią córkę skarżącego, będącą obywatelką polską, a następnie Sąd Okręgowy w Warszawie
postanowieniem z 13 lipca 2000 r. pozbawił skarżącego władzy rodzicielskiej.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 28 listopada 2000 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Na podstawie
dostarczonych przez skarżącego odpisów postanowień sądowych Trybunał Konstytucyjny ustalił szczegółowo przebieg postępowania
w sprawie o pozbawienie skarżącego władzy rodzicielskiej. Trybunał Konstytucyjny uznał, że wyłączną