Postanowienie TK z dnia 13 marca 2013, sygn. Ts 140/12

W skardze konstytucyjnej z 11 czerwca 2012 r. K.K. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 21 ust. 21 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.; dalej: ustawa podatkowa) z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Pucku decyzją z 13 grudnia 2010 r. (nr PP-1/41102-2/10/MDK/GL) określił skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości dokonanej 30 października 2008 r. Decyzję organu I instancji utrzymał w mocy Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku (decyzja z 28 marca 2011 r., PD-2/4117-001/11). Rozstrzygniecie to zapadło w związku z następującym stanem faktycznym i prawnym. Wskazaną wyżej nieruchomość skarżący nabył wraz z małżonką do majątku wspólnego na podstawie umowy sprzedaży w 1998 r. Małżonka skarżącego zmarła 18 maja 2008 r., w wyniku czego skarżący nabył udział w nieruchomości w drodze dziedziczenia na podstawie testamentu w całości z dobrodziejstwem inwentarza. 30 października 2008 r. skarżący dokonał sprzedaży nieruchomości. Organ I instancji, na podstawie powyższych danych uznał, że skarżący, sprzedając nieruchomość, uzyskał przychód podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy podatkowej, gdyż zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Jednocześnie organy podatkowe uznały, że skarżący nie dopełnił określonego przepisami prawa wymogu złożenia oświadczenia o tym, że spełniał warunki do zwolnienia z opodatkowania przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy podatkowej, co oznaczało, że nie nabył prawa do zwolnienia przedmiotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na decyzję organu