Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 sierpnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 140/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej sporządzonej 5 lutego 2016 r., wniesionej do Trybunału osobiście 30 czerwca 2016 r., J.K. (dalej:
skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym
(Dz.U.2012.1137, ze zm.; dalej: prawo o ruchu drogowym) w zakresie, w jakim „dopuszcza cofnięcie uprawnienia do kierowania
pojazdem silnikowym, w przypadku niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji”, jest niezgodny z art. 2 i art. 175 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Decyzją z października 2009 r. Starosta M. cofnął
skarżącemu uprawnienia kategorii B do kierowania pojazdem, wskazawszy, że skarżący nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu
kwalifikacji, na które skierowano go 31 lipca 2009 r.
Zdaniem skarżącego zaskarżony art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a prawa o ruchu drogowym narusza zasady ochrony praw nabytych (art.
2 Konstytucji) oraz sądowego wymiaru sprawiedliwości (art. 175 ust. 1 Konstytucji). Przewiduje on bowiem utratę uprawnień
do kierowania pojazdem bez przeprowadzenia egzaminu, co umożliwia staroście wydanie arbitralnej decyzji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 13 lipca 2016 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 19 lipca 2016 r.)
skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez: wskazanie, jakie jego wolności lub prawa wyrażone
w art. 2 i art. 175 ust. 1 Konstytucji – i w jaki sposób – zostały naruszone; doręczenie odpisu i pięciu kopii orzeczeń świadczących
o wyczerpaniu drogi prawnej, o której mowa w art. 64 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o