Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 czerwca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 141/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 czerwca 2016 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skarżąca,
spółka) zakwestionowała zgodność art. 3 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych
strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz.U.188.1840, ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca) z art. 2, art. 21 ust. 1 oraz
z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarżąca twierdzi, że zakwestionowane regulacje naruszają jej konstytucyjne prawo do ochrony prawa nabytego (w postaci prawa
własności, jakim jest prawo do korzystania z nabytego prawa do zwolnienia podatkowego) oraz prawo do ochrony interesów w toku,
a tym samym są niezgodne z powołanymi w skardze wzorcami kontroli.
Postanowieniem z 5 grudnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
postanowienia Trybunał zwrócił uwagę na to, że przedmiotem skargi konstytucyjnej jest prawo do zwolnienia podatkowego, które
zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem trybunalskim nie ma charakteru prawa konstytucyjnego. Ponadto, zaskarżone przepisy
nie mogą być przedmiotem skargi konstytucyjnej, gdyż nie były one podstawą rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej, z tego względu,
że jako przepisy ustawy nowelizującej „skonsumowały się” z chwilą wejścia w życie ustawy zmieniającej.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wskazała, że w skardze konstytucyjnej nie domagała się ochrony prawa do zwolnienia
podatkowego, ale ochrony praw nabytych i interesów w toku. Przytoczyła również przykłady wyroków, które dotyczyły przepisów
nowelizujących jako przedmiotu skargi konstytucyjnej, a sprawy zostały rozpoznane merytorycznie. W konsekwencji wniosła o
uchylenie zaskarżonego