Postanowienie TK z dnia 06 listopada 2001, sygn. Ts 142/01

W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 września 2001 r. zarzucono niezgodność § 50 ust. 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. z 1995 r. Nr 154, poz. 797 ze zm.) z art. 92 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 19 i art. 25 ustawy dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i art. 4 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U z 1997 r. Nr 137, poz. 926). W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż w wyniku prowadzonej u niej kontroli podatkowej zakwestionowano możliwość ujęcia w kosztach, a co za tym idzie również możliwość odliczenia od podatku należnego kwoty podatku naliczonego w fakturze, wystawionej przez podmiot faktycznie nieistniejący. Zdaniem skarżącej, zaskarżony przepis, w oparciu o który Urząd Skarbowy w Częstochowie sporządził protokół pokontrolny, stwierdzający nieuprawniony fakt obniżenia podatku należnego jest sprzeczny z art. 217 Konstytucji, zgodnie z którym nakładanie podatków i innych danin publicznych następuje wyłącznie w drodze ustawy. Ponadto wskazano niezgodność zaskarżonej regulacji z art. 4 Ordynacji podatkowej, spowodowaną przez dodanie do ustawowego katalogu przypadków wyłączających możliwość odliczenia podatku naliczonego, nowego zdarzenia prawno-podatkowego, powodującego zaistnienie zdarzenia konstytuującego obowiązek podatkowy, nałożony przez akt rangi podustawowej. Kształtowanie obowiązków podatkowych realizowane w drodze delegacji ustawowej, stoi w sprzeczności z art. 92 Konstytucji.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 1 października 2001 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w