Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 listopada 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 142/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Felix Blau Sp. z o.o. zakwestionowano zgodność z Konstytucją RP dwóch przepisów ustawy z dnia 17
listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Art. 113 2 k.p.c. zarzucono niezgodność
z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 i art. 31 ust. 3 oraz art. 64 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Natomiast art. 4011 1 k.p.c. postawiono zarzut niezgodności z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącej pierwszy z zakwestionowanych przepisów,
normujący zagadnienie zwolnienia od wpisu sądowego, pozostawia sądom orzekającym nadmierną swobodę, pozwalającą na odmowę
takiego zwolnienia nawet w sytuacji wykazania braku środków pieniężnych po stronie aktywów. W ocenie skarżącej prowadzi to
do naruszenia konstytucyjnego prawa do sądu i godzi w zakaz zamykania drogi sądowej dochodzenia naruszonych praw. Ponadto
kwestionowane unormowanie pozostaje w sprzeczności z prawem wasności, jak również zasadą równego traktowania przez wadze publiczne.
W wyniku wezwania zawartego w zarządzeniu sędziego Trybunau Konstytucyjnego do uzupenienia braków skargi konstytucyjnej skarżący
cofną skargę w odniesieniu do zarzutu niekonstytucyjności art. 4011 1 k.p.c.
Postanowieniem z 20 marca 2003 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu w zakresie
dotyczącym zgodności z Konstytucją art. 113 2 k.p.c., natomiast w zakresie dotyczącym zgodności z Konstytucją art. 4011 1 k.p.c. – umorzy postępowanie na skutek cofnięcia skargi konstytucyjnej w tej części. W uzasadnieniu stwierdził, że skierowany
wobec art. 113 1 k.p.c. zarzut niekonstytucyjności winien być uznany za oczywiście bezzasadny. Opiera się on bowiem w caości
na negatywnej ocenie sposobu, w jaki sąd orzekający w sprawie skarżącej zastosowa kwestionowany przepis. To zaś stanowio konsekwencję
dokonanej przez sąd kwalifikacji