Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lutego 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 142/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 czerwca 2007 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności: art. 302 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 2, art. 7, art. 42 ust. 1 i 2
Konstytucji oraz art. 49 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424, ze zm.; dalej: ustawa o IPN) z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Pismem z 2 stycznia 2007 r. Prokurator Oddziałowej
Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie (sygn. akt S 111/05/Zk) uznał wniosek obrońców skarżącego
o umorzenie postępowania karnego za przedwczesny. Zarządzeniem z 22 stycznia 2007 r. Prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie (sygn. akt S 111/05/Zk) odmówił przyjęcia zażalenia na zarządzenie z 2 stycznia
2007 r., stwierdzając, że jest ono niedopuszczalne z mocy ustawy. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie. Zarządzeniem
z 13 lutego 2007 r. Prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie (sygn. akt S
111/05/Zk) przyjął zażalenie na zarządzenie z 22 stycznia 2007 r. Postanowieniem z 14 marca 2007 r. (sygn. akt Sn 278/05/Zk/Sz)
Prokurator Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Skarżący zarzucił, że art. 302 § 2 k.p.k. w zakresie, w jakim pozwala na pozostawienie bez rozpoznania zażalenia obrońców
na odmowę umorzenia postępowania karnego z powodu braku ustawowych znamion przestępstwa, jest niezgodny z art. 2 oraz art.
42 ust. 1 i 2 k.p.k. Zdaniem skarżącego art. 49 ustawy o IPN jest niezgodny z art. 2