Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lipca 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 142/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 12 lipca 2017 r. (data nadania) Huta Łaziska S.A. w upadłości układowej (dalej: skarżąca), przy
udziale nadzorcy sądowego, reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła, że art. 44, art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 46 oraz
art. 47 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (ówcześnie: Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, ze zm.; obecnie: Dz.
U. z 2018 r. poz. 755, ze zm.; dalej: prawo energetyczne) w związku z art. 9, art. 20, art. 22, art. 32, art. 45 i art. 76
Konstytucji – w zakresie, w jakim pozbawiają odbiorcę energii prawa do wzięcia udziału w charakterze strony w postępowaniu
o zatwierdzenie taryfy przedsiębiorstwa energetycznego – naruszają art. 2, art. 32 ust. 1 oraz art. 9 Konstytucji w związku
z art. 249 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2, ze zm.; dalej: traktat) w związku
z art. 37 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego
energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE (Dz. Urz. UE. z 14 sierpnia 2009 r. L 211/55 Nr 211, poz. 55; dalej:
dyrektywa).
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą.
Decyzją z 17 grudnia 2015 r. (nr DRE-4211-67(11)/2015/2698/IX/DK) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: Prezes URE),
po rozpatrzeniu wniosku przedsiębiorstwa energetycznego Tauron Dystrybucja S.A. w Krakowie, zatwierdził ustaloną przez to
przedsiębiorstwo taryfę energii elektrycznej. Postanowieniem z 2 lutego 2016 r. (sygn. akt XVII AmE 8/16) Sąd Okręgowy w Warszawie
– Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Sąd Okręgowy) odrzucił odwołanie wniesione przez skarżącą (odbiorcę energii)
stwierdzając, że skarżąca nie ma statusu strony uprawnionej do jego złożenia, gdyż nie posiada interesu prawnego, o którym
mowa