Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 143/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 września 2018 r. (data nadania) L.K. (dalej: skarżący)
wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
Decyzją z 31 sierpnia 2016 r. (DRA […]) Prezydent Miasta K. (dalej: organ pierwszej instancji) odmówił – na podstawie art.
4, 5, 8, 10 oraz art. 18 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. poz. 195) – przyznania
skarżącemu świadczenia wychowawczego za okres 2016/2017 wnioskowanego na córkę Z.K. Organ ustalił, że córka skarżącego jest
pierwszym dzieckiem w rodzinie, a dochód rodziny w przeliczeniu na osobę przekracza kwotę 800 zł. W konsekwencji stwierdził,
że skarżący nie spełnia warunków do przyznania mu wnioskowanego świadczenia.
Decyzją z 24 października 2016 r. (SKO […]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej: SKO), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego,
utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Wyrokiem z 28 czerwca 2017 r. (sygn. akt […]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę skarżącego na decyzję SKO.
Wyrokiem z 24 maja 2018 r. (sygn. akt […]) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącego od powyższego
orzeczenia.
2. Kwestionowany przepis – zdaniem skarżącego – uniemożliwia osobom posiadającym jedno dziecko uzyskanie świadczenia z uwagi
na ustanowienie progu dochodowego, przez co w sposób nieproporcjonalny narusza zasadę