Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 maja 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 144/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 9 czerwca 2006 r. skarżąca zakwestionowała zgodność art. 129
ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39,
poz. 353, ze zm.) z art. 67 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Decyzją z 11 sierpnia 2004 r. (znak 3103352-5/20/I) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – I Oddział w Warszawie przyznał skarżącej
rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1 lipca 2004 r. W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu skarżąca
wywodziła, iż renta powinna zostać jej przyznana co najmniej od 1997 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – XIV Wydział Ubezpieczeń
Społecznych wyrokiem z 6 stycznia 2005 r. oddalił wniesione odwołanie. Apelacja wniesiona od powyższego rozstrzygnięcia została
oddalona przez Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Wydział III wyrokiem z 12 maja 2005 r. (sygn.
akt III AUa 157/05), doręczonym skarżącej 4 lipca 2005 r. Postanowieniem z 13 lutego 2006 r. (sygn. akt II UK 172/05) Sąd
Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżąca wiąże naruszenie prawa do zabezpieczenia społecznego. W uzasadnieniu
swojego stanowiska wskazuje, iż prawo do świadczenia z ubezpieczenia społecznego związane jest z powstaniem niezdolności do
pracy, a nie terminem złożenia wniosku. Ograniczenie czasowe wypłaty świadczeń w relacji do momentu złożenia wniosku, a nie
powstania inwalidztwa i wynikającej z niego niezdolności do pracy, zdaje się pozostawać w sprzeczności z istotą prawa przyznanego
obywatelowi w art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 15 lutego 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wniesionej skardze konstytucyjnej,
powołując się w uzasadnieniu na przekroczenie terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej będące bezpośrednią konsekwencją
wystąpienia