Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 września 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 144/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 maja 2013 r. A.L. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność
art. 18 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009
r. Nr 153, poz. 1227, ze zm. dalej: ustawa emerytalna) z art. 2 i 32 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą. Decyzją z 24 stycznia 2012 r. (znak: E 10144979/10) Zakład
Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tarnowie (dalej: ZUS) przeliczył skarżącemu emeryturę w ten sposób, że przy ustaleniu podstawy
wymiaru świadczenia uwzględnił składki na ubezpieczenie społeczne z 10 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok,
w którym ubezpieczony po raz pierwszy przystąpił do ubezpieczenia za granicą, tj. od stycznia 1966 r. do grudnia 1975 r. Za
wskaźnik podstawy wymiaru świadczenia przyjął 22,99%, jednak wysokość świadczenia się nie zmieniła. Od powyżej decyzji skarżący
wniósł odwołanie. Domagał się, by przy obliczaniu przedmiotowego świadczenia uwzględniono cały okres składkowy, w tym ten
(pierwsza połowa lat 60.), w którym w Polsce zarabiał najwięcej, a nie – jak uczynił to ZUS – tylko ostatnie lata poprzedzające
rok, w którym wyjechał za granicę. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego odrzucenie. Powyższe orzeczenie doręczono skarżącemu
27 lutego 2013 r. (jak wynika z ustaleń poczynionych z urzędu).
Wyrokiem z 30 maja 2012 r. (sygn. akt IV U 334/12) Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnowie oddalił wniosek
o odrzucenie odwołania oraz oddalił odwołanie. Wyrokiem z 29 stycznia 2013 r. (sygn. akt III AUa 1138/12) Sąd Apelacyjny w
Krakowie – Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację skarżącego jako bezzasadną.
Skarżący twierdzi, że zakwestionowany w skardze art.