W skardze konstytucyjnej z 21 lipca 2003 r. skarżąca sformułowała zarzut niekonstytucyjności następujących przepisów:
1) rozdziału 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych;
2) rozporządzenia Rady Ministrów z 11 grudnia 1992 r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, praw
i obowiązków podmiotów organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu;
3) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania
(Dz. U. Nr 60, poz. 278 ze zm.).
W ocenie skarżącej, zaskarżone akty normatywne naruszają konstytucyjny wymóg stanowienia aktów wykonawczych wyłącznie na podstawie
szczegółowego upoważnienia ustawowego (art. 92 Konstytucji), ponadto – bez wyraźnej podstawy ustawowej – normują problem ulg
w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczniów, co budzi zastrzeżenia w świetle art. 217 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującą sprawą. Skarżąca wystąpiła o przyznanie ulgi w podatku dochodowym
od osób fizycznych z tytułu kształcenia w okresie od 1 września 1999 r. do 15 czerwca 2002 r. uczennicy w zawodzie sprzedawcy.
Decyzją z 23 sierpnia 2002 r. (nr DG-III-4110-I-37/02) Drugi Urząd Skarbowy w Bydgoszczy odmówił przyznania wnioskowanej ulgi.
Powołując się na art. 27c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również § 9 ust. 4 rozporządzenia
Rady Ministrów z 11 grudnia 1992 r. oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 maja 1996 r., organ podatkowy uznał,
że skarżąca podejmując się szkolenia uczennicy nie posiadała w okresie od 1 września 1999 r. do 10 października 2000 r. kwalifikacji
wymaganych przez te przepisy. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Izby Skarbowej w Bydgoszczy z