Postanowienie TK z dnia 08 lipca 2011, sygn. Ts 145/11

W sporządzonej przez radcę prawnego skardze konstytucyjnej Gminy Łubianka (dalej: skarżąca), wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 maja 2011 r. (data nadania), zarzucono niezgodność rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 252, poz. 1692; dalej: rozporządzenie) z art. 2, art. 92 oraz art. 216 Konstytucji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca nie wskazała żadnego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, poprzestając na krytyce trybu wydania, promulgowania i wejścia w życie zakwestionowanego rozporządzenia, które – w jej ocenie – narusza art. 2 Konstytucji. Ponadto, skarżąca zarzuciła, że treść rozporządzenia wykroczyła poza delegację ustawową, co prowadzi do niezgodności tego aktu normatywnego z art. 92 oraz art. 216 Konstytucji.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji każdy ma prawo, na zasadach określonych w ustawie, wnieść skargę do Trybunału Konstytucyjnego. Oznacza to, że skarga konstytucyjna winna odpowiadać – z woli ustrojodawcy – warunkom merytorycznym i formalnym opisanym w ustawie zwykłej, czyli ustawie o Trybunale Konstytucyjnym (por. J. Trzciński, uwaga 10. do art. 79 Konstytucji, [w:] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, red. L. Garlicki, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 19992007). W ramach wstępnego rozpoznania przewidzianego w art. 36 ust. 1 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) Trybunał bada, czy skarga konstytucyjna odpowiada określonym w Konstytucji i ustawie warunkom formalnym, czyli także to, czy skarga wniesiona została przez zdolny do takiego działania podmiot (por. postanowienie TK z 12 października 2004 r., Ts 35/04, OTK ZU nr 1/B/2005, poz. 25).

Odpowiedzi na wskazany problem