Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 sierpnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 145/15 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 kwietnia 2015 r. (data nadania) A.J. (dalej: skarżąca)
wystąpiła o zbadanie zgodności art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społe-cznych (Dz.U.2015.748, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach), dodanego przez art. 1 pkt 6 lit. b w związku
z art. 22 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych
innych ustaw (Dz.U.637; dalej: ustawa zmieniająca z 2012 r.), z art. 2, art. 20, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 33 oraz art.
67 Konstytucji, a także art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4
listopada 1950 r. (Dz.U.1993.61.284, ze zm.; dalej: Kon-wencja) w zakresie, w jakim przepis ten „ma zastosowanie do wniosków
o ponowne przeliczenie emerytury, składanych przez kobiety z rocznika 1953, które przed dniem 1 stycznia 2013 roku, na podstawie
obowiązujących wówczas przepisów ustawy o emery-turach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych skorzystały z prawa do
przejścia na wcześniejszą emeryturę”.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Decyzją z grudnia 2008 r. Zakład Ubezpieczeń
Społecznych – Oddział w N. (dalej: ZUS – Oddział w N.) przyznał skarżącej od 1 listopada 2008 r. emeryturę. Emerytura ta została
przyznana po ukończeniu przez skarżącą 55. roku życia. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto wynagrodzenie, które
stanowiło podstawę wymiaru składek z 10 lat kalendarzowych, tj. od stycznia 1996 r. do grudnia 2005 r. Wskaźnik wysokości
podstawy wymiaru wyniósł 258,34% i został ograniczony do 250%.
Skarżąca po otrzymaniu prawa do wcześniejszej emerytury pracowała i odprowadzała składki do ZUS. W dniu 8 lipca 2013 r. skarżąca
– w związku z dochodami uzyskanymi w latach 2009-2012 oraz osiągnięciem powszechnego wieku