Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 lutego 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 145/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 lipca 2016 r. (data nadania) R.B. (dalej: skarżący) wystąpił
o stwierdzenie, że:
– art. 541 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (ówcześnie: Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; obecnie;
Dz. U. z 2018 r. poz. 1987; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim „Sąd Najwyższy opierając się na innym rozstrzygnięciu niż wyrok
skazujący, wyłączającym możliwość sądowego stwierdzenia, czy doszło do popełnienia przestępstwa, ze względu na przedawnienie
karalności, nie dąży do ustalenia stanu faktycznego i uprawdopodobnienia okoliczności popełnienia przestępstwa, będącego przesłanką
wznowienia postępowania”, jest niezgodny z art. 77 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji;
– art. 544 § 2 k.p.k. w zakresie, w jakim „dopuszcza nieograniczoną możliwość zmiany składu sądu przy rozpoznawaniu wniosku
o wznowienie, co powoduje iż [s]karżący nie ma gwarancji, iż każdy z sędziów, w sposób pełny i rzetelny zapoznał się z aktami
postępowania o wznowienie”, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji;
– art. 546 k.p.k. w zakresie, w jakim „dopuszcza do wydania decyzji dotyczącej odmowy zapoznania się przez sąd rozpoznający
wniosek o wznowienie postępowania z aktami postępowań wskazanymi przez [s]karżącego, a co do których skarżący zaznaczył, iż
nie miał dostępu do nich”, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji;
– art. 547 § 1 k.p.k. w zakresie, w jakim narusza „prawo do skutecznego środka odwoławczego do właściwego organu państwowego”,
jest niezgodny z art. 77 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 26 czerwca 2017 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania biegu skardze konstytucyjnej. Na etapie wstępnego
rozpoznania skargi Trybunał ustalił bowiem,