1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 czerwca 2022 r. (data nadania) B.S. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, zakwestionował zgodność art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 104 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978, ze
zm.) w zakresie, w jakim wyłączają „spod kontroli organów administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz Sądów
Administracyjnych w postępowaniu sądowo-administracyjnym możliwość oceny i weryfikacji merytorycznej orzeczenie lekarskie
lekarza orzecznika WORD stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w ramach uznania administracyjnego
i luzu decyzyjnego, lecz obliguje organ administracji publicznej do wydania decyzji cofającej posiadane przez osobę kierującą
uprawnienie do kierowania pojazdem na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 5.01.2011 r. (Dz. U. z 2017 r. poz.
978), która ma charakter decyzji związanej treścią orzeczenia lekarskiego i wyłącza uznanie administracyjne”, z art. 2 i art.
45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 30 sierpnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 19 września
2022 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez: poinformowanie, czy od wskazanego w skardze
konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); doręczenie
odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem: wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 grudnia 2021 r. (sygn.
akt […]) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 19 września 2018 r. (sygn. akt […]), koperty, w której doręczone
zostało orzeczenie NSA z 8 grudnia 2021 r., decyzji (wraz z czterema kopiami) Prezydenta Miasta Z. z 1 marca 2018 r. (znak
[…]) oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 kwietnia 2018 r. (znak […]); doręczenie trzech odpisów skargi konstytucyjnej
wraz z załącznikami,