W skardze konstytucyjnej z 18 października 2002 r. skarżący zakwestionował zgodność z Konstytucją RP art. 77 1 i art. 78
2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa w związku z art. 31 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych. Zaskarżonym przepisom zarzucił skarżący niezgodność z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. Istoty
takiej niezgodności upatruje skarżący w tym, że zaskarżone przepisy, normując zwrot nadpłaty składek uiszczanych Zakładowi
Ubezpieczeń Społecznych, uniemożliwiają ich zwrot wraz z naliczonymi odsetkami.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją z 4 stycznia 2000 r. (nr Dr 4010/2/2000
NKP 39-190033) Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku orzekł o zwrocie nienależnie pobranej składki na ubezpieczenie
społeczne wraz z odsetkami. Zwrot składek nastąpił z urzędu w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 19 października
1999 r. (sygn. SK 4/99), w którym orzeczono o niekonstytucyjności przepisu stanowiącego podstawę do obciążenia skarżącego
obowiązkiem uiszczania składki. Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Sądu Okręgowego w Białymstoku, w którym
zażądał zasądzenia skapitalizowanych odsetek ustawowych od kwot wypłaconych mu na mocy decyzji organu rentowego z 4 stycznia
2000 r. Wyrokiem z 19 lutego 2002 r. (sygn. akt VU 1864/01) Sąd Okręgowy oddalił odwołanie skarżącego. W uzasadnieniu stwierdził,
że brak jest de lege lata podstaw prawnych do zasądzenia skapitalizowanych odsetek. Podstawy takiej nie znalazł Sąd zarówno w przepisach ustawy o systemie
ubezpieczeń społecznych, jak i unormowaniach ordynacji podatkowej. Z uwagi na to, że organ rentowy zwrócił skarżącemu nadpłatę
składek ubezpieczeniowych w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę, Sąd nie dopatrzył się naruszenia
przepisów art. 76 i art. 77 ordynacji podatkowej. Apelacja skarżącego od tego orzeczenia została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego
w Białymstoku