Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 czerwca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 146/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 lipca 2016 r. (data nadania) Sp. z o.o. z siedzibą w R.
(dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 39b ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu
nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1491; dalej: u.g.n.r.) z art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32
w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 4 stycznia 2017 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 23 stycznia 2017 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej ze względu na zbędność orzekania w związku z wyrokiem TK z 18 października 2016
r. (P 123/15, OTK ZU nr A/2016, poz. 80, Dz. U. poz. 2198). Zgodnie z tym orzeczeniem, art. 39b u.g.n.r. w zakresie, w jakim
znajduje zastosowanie do posiadaczy nieruchomości w złej wierze, jest zgodny z art. 2, art. 64 ust. 2 w zw. z art. 32 ust.
1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Trybunał, rozpatrując zarzuty skarżącej, uznał, że były już przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie P 123/15.
Trybunał stwierdził, że przedmiot analizowanej skargi jest tożsamy z materią, na temat której Trybunał Konstytucyjny wypowiedział
się w powołanym wyżej wyroku.
Na postanowienie z dnia 4 stycznia 2017 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej skarżąca złożyła – w ustawowym
terminie – zażalenie, w którym zaskarżyła to rozstrzygnięcie w całości oraz wniosła o jego uchylenie i nadanie skardze konstytucyjnej
dalszego biegu.
W ocenie skarżącej istnieją wątpliwości co do prawidłowości składu Trybunału Konstytucyjnego, który wydał zaskarżone postanowienie
z dnia 4 stycznia 2017 r. ze względu na zastrzeżenia prawnokonstytucyjne „co do możliwości dopuszczenia pana Mariusza Muszyńskiego
do orzekania w Trybunale Konstytucyjnym”. Skarżąca podniosła, że należyte obsadzenie składu orzekającego należy weryfikować
z urzędu.
Ponadto, jak