Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 stycznia 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 146/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 września 2018 r. (data nadania) W.W. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
25 lipca 2017 r. skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w G.
(dalej: Sąd Apelacyjny) z 11 października 2012 r. (sygn. akt […]).
Pismem z 3 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny zobowiązał skarżącego do uiszczenia opłaty od skargi w wysokości
18 189 zł. W związku z tym skarżący 11 sierpnia 2017 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Postanowieniem z 22 sierpnia 2017 r. Sąd Apelacyjny (sygn. akt jw.) zwolnił skarżącego od ponad 1/3 opłaty stosunkowej od
skargi, tj. ponad kwotę 6 063 zł. Skarżący pismem z 7 września 2017 r. (sygn. akt jw.) wniósł o odroczenie terminu płatności
wpisu sądowego do czasu zakończenia postępowania.
Sąd Apelacyjny zarządzeniem z 27 września 2017 r. (sygn. akt jw.) wskazał na brak uiszczenia opłaty i zarządził zwrot skargi
o wznowienie postępowania. Skarżący wniósł 11 października 2017 r. zażalenie na powyższe zarządzenie wraz z wnioskiem o przywrócenie
terminu do uiszczenia opłaty sądowej.
Postanowieniem z 15 listopada 2017 r. (sygn. akt jw.) Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie oraz wniosek o przywrócenie terminu.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że zakwestionowane zarządzenie nie należy do kategorii rozstrzygnięć wskazanych w art.3941 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.)
i dlatego złożone zażalenie jest niedopuszczalne. Odnosząc się natomiast do wniosku o przywrócenie terminu stwierdził, że
może on dotyczyć wyłącznie czynności procesowych, do których nie zalicza się uiszczenia opłaty. Zażalenie skarżącego na to