Postanowienie TK z dnia 08 kwietnia 2003, sygn. Ts 147/02

W skardze konstytucyjnej z 21 października 2002 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego – Romualda Polińskiego zakwestionował zgodność z Konstytucją przepisów ustawy z 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze i pochodnym od niej statutem Spółdzielni Mieszkaniowej z 22 sierpnia 1995 r. (ze zmianami z 23 listopada 1998 r.). Zdaniem skarżącego, stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny takiej niezgodności miałoby nastąpić przez ustalenie „czy rozliczenie za dostarczone ciepło na ogrzanie lokali i wody powinno być rozliczane oddzielnie z każdym odbiorcą ciepła z faktycznego zużycia ciepła, czy z rozliczenia globalnego zużycia ciepła wszystkich zasobów mieszkalnych spółdzielni”.

Skargę sformułowano w oparciu o następujący stan faktyczny. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z 25 stycznia 2002 r. (sygn. akt IC 2562/99) oddalone zostało powództwo skarżącego przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej, dotyczące m.in. prawidłowości ustalenia rozliczenia zaliczki na centralne ogrzewanie i ciepłą wodę w latach 1996-1998. Apelacja skarżącego od tego orzeczenia została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z 17 maja 2002 r. (sygn. akt II Ca 268/02). Kierując się treścią postanowień Statutu SM Sąd uznał, że uiszczane przez skarżącego opłaty za dostawę ciepłej wody i centralnego ogrzewania nie są zaliczkami i nie podlegają indywidualnemu rozliczeniu na koniec roku obrachunkowego.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 14 stycznia 2003 r. wezwano pełnomocnika