Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 listopada 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 147/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 sierpnia 2005 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego – Michała Sicińskiego – zakwestionowano
zgodność z Konstytucją art. 178 w zw. z art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005
r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zakwestionowanym przepisom skarżący zarzucił niezgodność z art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji.
Postanowieniem z 8 maja 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania niniejszej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W
uzasadnieniu stwierdził, że skarga wniesiona została z przekroczeniem ustawowego terminu do występowania z tego rodzaju środkiem
prawnym. W przypadku skarżącego termin ten upłynął bowiem 3 miesiące od dnia doręczenia prawomocnego postanowienia Naczelnego
Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podjęta następnie przez skarżącego próba podważenia tego postanowienia w postępowaniu
zainicjowanym skargą kasacyjną, wniesioną na podstawie art. 101 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę
– Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.w.), stanowiła
już okoliczność nie sanującą przekroczenia terminu do występowania ze skargą konstytucyjną. Trybunał Konstytucyjny stwierdził
ponadto, że zarzuty skargi wobec art. 178 § 1 ordynacji podatkowej w dużej mierze odnoszą się do wykazywanej przez skarżącego
luki prawnej, a nie do unormowań pozytywnoprawnych. Podkreślił również, że w świetle tego przepisu nie istnieje możliwość
odmowy udostępnienia akt stronie, a co za tym idzie, nie ma też postanowienia o odmowie udostępnienia akt. Faktyczne uniemożliwienie
przeglądania akt sprawy stanowi zaś przejaw bezczynności organu lub działań bezprawnych, mających znamiona naruszenia przepisów
proceduralnych.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżącego. Zakwestionował w nim tezę, że skarga kasacyjna
wnoszona od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 101 p.w. ma charakter nadzwyczajnego środka
odwoławczego. Zdaniem skarżącego,