Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 października 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 147/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 35
ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.;
dalej: ustawa podatkowa) oraz przepisów § 5 ust. 1 i 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1999 r. w sprawie
podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 105, poz. 1197, ze zm.; dalej: rozporządzenie). Zaskarżonym przepisom ustawy podatkowej oraz
rozporządzenia skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 2, art. 64, art. 84 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji. Polegać miała ona
– zdaniem skarżącej – na potraktowaniu przez Ministra Finansów, w akcie rangi podustawowej, jako podatników podatku akcyzowego
osób niebędących producentami bądź importerami oleju opałowego. Spowodowało to w konsekwencji powstanie po stronie skarżącej
obowiązku zapłaty podatku, mimo braku bezpośredniego wskazania w ustawie, że jest ona podatnikiem podatku akcyzowego.
Postanowieniem z 17 września 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu stwierdził,
że skarga wniesiona została z naruszeniem ustawowych wymogów korzystania z tego środka ochrony konstytucyjnych wolności i
praw. W szczególności zaś, w sprawie, w związku z którą skarga została sformułowana, skarżąca nie doprowadziła do wydania
orzeczenia spełniającego konstytucyjne i ustawowe przesłanki „ostatecznego orzeczenia”, „wyczerpującego przysługującą w sprawie
drogę prawną”. Skarżąca nie wszczęła bowiem sądowej kontroli legalności decyzji organów kontroli skarbowej, które zaktualizowały
jej obowiązek podatkowy. Skarga konstytucyjna wniesiona została zaś dopiero po uzyskaniu przez skarżącą prawomocnego wyroku
NSA, w przedmiocie odmowy stwierdzenia ich nieważności.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżącej. Zakwestionował w nim ustalenia Trybunału
dotyczące kwalifikacji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2005 r. (sygn. akt I FSK 280/05). Skarżąca
podkreśliła prawomocny charakter tego orzeczenia, a także okoliczność wniesienia