Postanowienie TK z dnia 13 kwietnia 2021, sygn. Ts 147/20

W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 października 2020 r. (data nadania), […] sp. z o.o. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.

Wyrokiem z 19 października 2018 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w M. Wydział I Cywilny oddalił powództwo skarżącej o zapłatę przeciwko A. K. Skarżąca domagała się w nim zasądzenia 1440,10 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, tytułem odszkodowania lub zadośćuczynienia za bezpodstawne i niezgodne z prawem zamknięcie jej drogi do złożenia skargi konstytucyjnej (pozwany, będąc pełnomocnikiem ustanowionym z urzędu, przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia skargi). Powyższe orzeczenie skarżąca zaskarżyła apelacją, którą Sąd Okręgowy w K. IV Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił wyrokiem z 9 lipca 2019 r. (sygn. akt […]). Występując 16 września 2019 r. ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego z 9 lipca 2019 r., skarżąca zażądała stwierdzenia niezgodności z prawem tego rozstrzygnięcia.

Postanowieniem z 18 sierpnia 2020 r. (sygn. akt […]) Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575; dalej: k.p.c.) odrzucił skargę, stwierdziwszy, że nie czyni ona zadość przesłankom i wymaganiom określonym w art. 4241 § 1 i art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W ocenie sądu skarżąca nie przeprowadziła prawniczej analizy przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogły odnieść skutku. W szczególności skarżąca, „mimo twierdzenia, że sprawa, w której zapadł wyrok, była sprawą o prawa niemajątkowe i dochodzone wraz z nimi roszczenia majątkowe, nie wyjaśniła kwestii niedopuszczalności skargi kasacyjnej w takiej sprawie, zaś przy przyjęciu takiej niedopuszczalności, nie odniosła się w ogóle