Postanowienie TK z dnia 14 marca 2000, sygn. Ts 147/99

W skardze konstytucyjnej Piotra J., sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu i nadanej w urzędzie pocztowym w Ś. 5 października 1999 r., zakwestionowano zgodność art. 57 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) z art. 45 ust. 1, art. 77, 78 i 176 ust. 1 Konstytucji RP. Jako ostateczne orzeczenie sądowe, naruszające konstytucyjne prawa skarżącego, wskazano w skardze postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 1999 r. (sygn. akt SA/Sz 1768/98), doręczone skarżącemu 4 czerwca 1999 r. Postanowieniem tym oddalony został wniosek Piotra J. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody w S. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ś. o pozwoleniu na budowę.

Zarządzeniami sędziego Trybunału Konstytucyjnego pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi, w szczególności przez dokładne określenie daty zwrócenia się przez skarżącego z wnioskiem do sądu rejonowego o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej oraz daty powiadomienia skarżącego o wyznaczeniu takiego pełnomocnika. Uzupełniając powyższe braki, pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż skarżący zwrócił się z wnioskiem do sądu rejonowego o ustanowienie adwokata bądź radcy prawnego z urzędu 9 czerwca 1999 r. Natomiast pismo, w którym powiadomiony został o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego Ryszarda J., skarżący otrzymał 6 sierpnia 1999 r.