Postanowienie TK z dnia 06 lutego 2001, sygn. Ts 148/00

W skardze konstytucyjnej złożonej 30 października 2000 r. zarzucono, iż art. 2 ustawy z dnia 22 grudnia 1999 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2000 r. Nr 3, poz. 28) jest niezgodny z art. 2, art. 22, art. 32 ust. 1, art. 64 i art. 88 konstytucji poprzez uregulowanie z mocą wsteczną, odmiennie od kodeksu pracy, czasu pracy i szczegółowych uprawnień pracowników zatrudnionych w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej. Tym samym doszło do naruszenia konstytucyjnej zasady niedziałania prawa wstecz w zakresie praw wyrażonych we wskazanych wyżej przepisach konstytucji.

Wyrokiem z 25 maja 2000 r. Sąd Rejonowy w Świebodzinie oddalił powództwo o zapłatę skierowane przez byłą pracownicę przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w Świebodzinie uznając, iż roszczenie oparte jest na ustawie niezgodnej z konstytucją. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze wyrokiem z 12 września 2000 r. zmienił zaskarżony przez powódkę wyrok i powództwo uwzględnił. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż wprowadzenie ustawy z mocą wsteczną jest dopuszczalne, o ile zachodzą ku temu szczególnie uzasadnione względy, a ponadto dopóki Trybunał Konstytucyjny nie orzeknie o niezgodności ustawy z konstytucją lub ustawodawca nie dokona jej derogacji, ustawa jest prawem obowiązującym

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 6 lutego 2001 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż skarżący jest podmiotem publicznoprawnym, którego prawa, w tym prawo do prowadzenia działalności gospodarczej i prawo własności zostały określone na płaszczyźnie ustawowej, a nie konstytucyjnej. Z tego tez względu nie mieści się on w zakresie podmiotowym art. 79 ust. 1 konstytucji wyrażającym prawo do skargi konstytucyjnej.

Zdaniem skarżącego Trybunał Konstytucyjny niesłusznie przyjął, że samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest podmiotem powołanym dla realizacji zadań publicznych.