Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 marca 2002 r.
|
| Sygn. akt Ts 148/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej pana Pawła Wasielewskiego zakwestionowano zgodność z Konstytucją przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz. U. Nr 151, poz. 737). Zaskarżonym przepisom
zarzucono, że wydane zostały bez upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. W szczególności, w ocenie pełnomocnika
skarżącego art. 4 ust. 5 pkt 1 ustawy z dn. 28 grudnia 1989 r. – Prawo celne (Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312 ze zm.) nie
dawał podstawy do ustanowienia w rozporządzeniu Rady Ministrów reguł interpretacyjnych. W skardze zakwestionowano ponadto
normatywny charakter Reguły 2a załącznika nr 1 do rozporządzenia, co – zdaniem pełnomocnika – wykluczało uczynienie z niej
podstawy normatywnej rozstrzygnięć wydanych w sprawie skarżącego.
Wezwany zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego o uzupełnienie braków formalnych skargi konstytucyjnej, pełnomocnik
skarżącego wskazał, że kwestionowany przepis rozporządzenia narusza prawa skarżącego wynikające z zasady państwa prawnego,
w szczególności zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego prawa. Istota owego naruszenia polegać ma – zdaniem skarżącego
– na prawotwórczym działaniu Rady Ministrów bez upoważnienia ustawowego, w sposób sprzeczny z zasadami techniki prawodawczej.
Postanowieniem z 16 listopada 2001 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że skarżący nie dopełnił podstawowego obowiązku warunkującego merytoryczne rozpoznanie skargi,
tj. wskazania konstytucyjnych praw lub wolności skarżącego naruszonych zakwestionowaną regulacją rozporządzenia. W ocenie
Trybunału Konstytucyjnego wymogu tego nie spełnia sformułowanie zarzutu naruszenia zasad prawidłowej legislacji, ich złamanie
nie oznacza bowiem automatycznie niedozwolonej ingerencji w sferę konstytucyjnie chronionych praw i obowiązków skarżącego.
Zażalenie na powyższe postanowienie Trybunału Konstytucyjnego złożył pełnomocnik skarżącego. Podniósł w nim, że przesłanka
sprecyzowania konstytucyjnych praw skarżącego