Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 marca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 148/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 14 lipca 2017 r., sporządzonej przez pełnomocnika z wyboru, skarżący zakwestionował zgodność z
Konstytucją art. 77 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1064; dalej: u.o.t.p. TK) z art.
79 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 i art. 2 oraz z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący, uzasadniając zarzuty przeciwko art. 77 u.o.t.p. TK, stwierdził, że kwestionowany przepis, który pomija istotne,
fundamentalne zasady państwa prawa, stanowi naruszenie standardów wynikających z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji,
ponieważ pozbawia osoby wnoszące skargę konstytucyjną prawa do rzetelnej procedury właściwego sądu. To z kolei prowadzi do
naruszenia art. 79 ust. 1 Konstytucji. Skarżący uznał, że istnienie procedury odwoławczej w demokratycznym państwie prawa
jest wymogiem koniecznym, a zaskarżona norma prawna wprowadziła mechanizm stricte uznaniowy. Zdaniem skarżącego, złożenie skargi konstytucyjnej było limitowane swobodną wstępną oceną, od której nie przysługiwał
żaden środek odwoławczy.
Postanowieniem z 14 listopada 2017 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 28 listopada 2017 r.) Trybunał Konstytucyjny –
na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem
Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) – odmówił nadania dalszego biegu skardze, stwierdzając, że pomimo wniesienia
pisma procesowego zawierającego dodatkową argumentację skarżący nie uzupełnił w skuteczny sposób braków formalnych skargi
konstytucyjnej.
W zażaleniu z 2 grudnia 2017 r. skarżący zakwestionował postanowienie Trybunału w całości. Skarżący uznał, że przywołane przez
Trybunał w uzasadnieniu postanowienia orzeczenie z 10 marca 2015 r. (sygn. SK 65/13, OTK ZU nr 3/A/2015, poz. 35) stanowi
wadliwe zastosowanie prawa. Zdaniem