Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 maja 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 149/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesiono o zbadanie zgodności art. 47964 w zw. z art. 47966 i art. 47967 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 78 w zw. z art.
176 oraz art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim przepisy te uniemożliwiają właściwą kontrolę instancyjną w stosunku do orzeczeń
Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, rozstrzygających zażalenia na postanowienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
(dalej: Prezesa UOKiK) wydane w postępowaniach w sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji i poczty, a w szczególności
w sprawach dotyczących ustalenia znaczącej pozycji rynkowej operatora (art. 57 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U. Nr 171, poz. 1800; dalej: prawo telekomunikacyjne), pozbawiając stronę zwyczajnego sądowego środka odwoławczego od
tych orzeczeń sądowych. Wskazane wyżej przepisy kodeksu postępowania cywilnego uniemożliwiają skarżącej złożenie zażalenia
na postanowienie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 2 czerwca 2004 r. (sygn. akt XVII Amz 21/04). Postanowieniem tym
Sąd oddalił zażalenie PTC na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Prezes UOKiK) z 22 grudnia 2003
r. (OOI-2-53/29/2003/BC). Prezes UOKiK stwierdził, że PTC jest operatorem o znaczącej pozycji rynkowej na krajowym rynku połączeń
międzyoperatorskich, w tym połączeń wewnątrzsieciowych. Podstawą wydania tego orzeczenia były w szczególności przepisy art.
57 prawa telekomunikacyjnego).
Kwestionowane przepisy kodeksu postępowania cywilnego, wyłączając możliwość wniesienia zwyczajnego sądowego środka odwoławczego
od postanowienia Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: SOKiK) rozstrzygającego zażalenie na postanowienie Prezesa
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, o którym mowa w art. 57 ust. 1 ustawy – prawo telekomunikacyjne naruszają art. 78
w zw. z art. 176 Konstytucji. Ponadto kwestionowane przepisy nie wprowadzając harmonijnego, spójnego i nie budzącego wątpliwości
trybu postępowania sądowego, z precyzyjnie określonymi