Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lutego 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 149/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 23 sierpnia 2005 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 246 w zw. z art. 459 § 2 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) z art. 41, art. 50 i art. 54 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. W dniu 2 sierpnia 2004 r. skarżący został zatrzymany
we własnym domu przez funkcjonariuszy Policji na podstawie przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Na zatrzymanie skarżący złożył zażalenie, jednak postanowieniem z 10 czerwca 2005 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi
w II Wydziale Karnym uznał zatrzymanie za zasadne, legalne i prawidłowo przeprowadzone.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że w niniejszej sprawie naruszona została jego nietykalność i wolność osobista,
nienaruszalność mieszkania oraz wolność wyrażania poglądów, polegające na ograniczeniu możliwości odwołania się od czynności
zatrzymania jedynie do sądu rejonowego. Zdaniem skarżącego zaskarżony przepis art. 246 k.p.k. nie gwarantuje dostatecznej
ochrony wskazanym prawom konstytucyjnym skarżącego, nie przewiduje bowiem odwołania od postanowienia sądu rejonowego do sądu
okręgowego.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej,
m.in. poprzez dokładne określenie sposobu naruszenia wskazanych konstytucyjnych prawa i wolności skarżącego. W nadesłanym
w odpowiedzi piśmie procesowym pełnomocnik skarżącego wskazał na uzasadnienie zawarte w skardze konstytucyjnej. Uznał ponadto,
że naruszenie praw i wolności zawartych w art. 50 i art. 54 Konstytucji jest konsekwencją niezasadnego zastosowania zatrzymania,