Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 grudnia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 149/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej w Trybunale Konstytucyjnym 5 maja 2011 r. Przedsiębiorstwo Rolne „Avena” Sycewice Sp. z
o.o. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność: po pierwsze, art. 2 ust. 3 pkt 4 w związku z art. 2 ust. 2, art. 3 i art.
7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. – o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.; dalej: u.p.o.l.)
oraz art. 1, art. 2, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. – o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r.
Nr 204, poz. 2086, ze zm.; dalej: ustawa o drogach publicznych) z art. 2, art. 32 i art. 84 w związku z art. 217 Konstytucji;
po drugie, art. 2 ust. 3 pkt 1, art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a w związku z art. 2 ust. 2 i 3, i art. 7 u.p.o.l. z art. 2, art.
32 i art. 84 Konstytucji.
W postanowieniu z 2 marca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał wskazał,
że podstawą oceny zarzutów sformułowanych wobec kwestionowanej regulacji nie mogą być art. 2, art. 32, art. 84 w związku z
art. 217 Konstytucji, ponieważ przepisy te nie gwarantują wprost obywatelom ani innym podmiotom prawa określonej wolności
bądź prawa konstytucyjnego, których ochrona przed naruszeniami mogłaby stanowić samoistny przedmiot skargi konstytucyjnej.
Powyższe okoliczności uzasadniały, zgodnie z art. 47 ust. 1 w związku z art. 49 ustawy o TK, odmowę nadania dalszego biegu
skardze konstytucyjnej. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego zwolnienie podatkowe, o którym mowa w kwestionowanej regulacji nie
stanowi prawa konstytucyjnego o charakterze podmiotowym, którego naruszenie uprawnia do wniesienia skargi konstytucyjnej.
Ponadto Trybunał w postanowieniu o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu