Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 lipca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 149/17 |
Uzasadnienie
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 lipca 2017 r. (data nadania),
H.M. i K.M. (dalej: skarżący) zarzucili niezgodność art. 292 w związku z art. 172 § 1 w związku z art. 285 § 1 i 2 w związku
z art. 352 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, ze zm.; dalej: k.c.) z art.
2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 2 i 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 37 ust. 1 oraz art. 64 ust. 13 Konstytucji w zakresie,
w jakim umożliwiają:
– „nabycie przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej w swej treści służebności przesyłu w okresie przed dniem
3 sierpnia 2008 r., w przypadku braku decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 r.
o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości [Dz. U. Nr 17, poz. 70, ze zm.], art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia
1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości [Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127, ze zm.] lub art. 124 ust. 1
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami [Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, ze zm.]”;
– „doliczenie posiadania przez Skarb Państwa (przedsiębiorstwa państwowe) wykonywanego przed dniem 1 lutego 1989