Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 lipca 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 149/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Piotra J., sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu i nadanej w urzędzie pocztowym w Ś. 5 października
1999 r., zakwestionowano zgodność art. 35 ust. 1 i art. 57 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
(Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) z art. 45 ust. 1, art. 77, 78 i 176 ust. 1 Konstytucji RP. Jako ostateczne orzeczenie sądowe,
naruszające konstytucyjne prawa skarżącego, wskazano w skardze postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia
1999 r. (sygn. akt SA/Sz 890/98), doręczone skarżącemu 17 maja 1999 r. W postanowieniu tym odrzucona została – wniesiona w trybie art. 101 ustawy o samorządzie
gminnym – skarga Piotra J. na uchwałę Rady Miasta Ś. z 20 stycznia 1998 r. (Nr LXVI/336/98).
Zarządzeniami sędziego Trybunału Konstytucyjnego pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi,
w szczególności przez dokładne określenie daty zwrócenia się przez skarżącego z wnioskiem do sądu rejonowego o wyznaczenie
pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej oraz daty powiadomienia skarżącego o wyznaczeniu takiego pełnomocnika.
Uzupełniając powyższe braki, pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż skarżący zwrócił się z wnioskiem do sądu rejonowego o ustanowienie
adwokata bądź radcy prawnego z urzędu 9 czerwca 1999 r. Natomiast pismo, w którym powiadomiony został o wyznaczeniu pełnomocnika
z urzędu w osobie radcy