Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 czerwca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 15/07 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżących skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 26
ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416, ze zm.; dalej:
u.p.d.o.f.). Zaskarżonemu przepisowi u.p.d.o.f., w brzmieniu, jakie nadano mu ustawą z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 137, poz. 638, ze zm.), obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy
z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 104, poz. 1104), skarżący zarzucili niezgodność z art. 2 Konstytucji. Konkretyzując zarzut niekonstytucyjności
kwestionowanego przepisu, skarżący wskazali na naruszenie prawa do „sprawiedliwego traktowania w sferze stosunków objętych
gwarancjami konstytucyjnymi”.
Postanowieniem z 6 lutego 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że w skardze nie spełniono ustawowego wymogu wskazania konstytucyjnych wolności lub praw, które zostały naruszone
kwestionowaną regulacją u.p.d.o.f. Wymogu tego nie zrealizowało w szczególności ogólne odwołanie się przez skarżących do treści
art. 2