Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 października 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 15/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 stycznia 2017 r. (data nadania) A.U. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności art. 58 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1988 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 118, ze zm.; ówcześnie: Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018
r. poz. 1270, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) w zakresie, w jakim przepis ten uniemożliwia ustalenie
prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy ubezpieczonemu, który jest zwolniony ze spełnienia warunku określonego w art.
57 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, jeśli udowodni okres składkowy, o którym mowa w art. 6 wymienionej ustawy,
nie przewidując uprawnienia do uzupełnienia okresu składkowego o okresy wskazane w art. 10 ust. 1 i 2 ww. ustawy – z art.
2, art. 31 ust. 3 in fine, art. 32 ust. 1 oraz art. 67 w związku z art. 8 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z 2 marca 2018 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 12 marca 2018 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania
dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Stwierdził bowiem, że skarga została wniesiona z przekroczeniem dziewięćdziesięciodniowego
terminu, a ponadto kwestionowany art. 58 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS nie stanowił podstawy ostatecznego rozstrzygnięcia
wydanego w sprawie skarżącego. Trybunał zwrócił także uwagę na wadliwe sformułowanie przez skarżącego wzorców kontroli konstytucyjności
skarżonego przepisu.
W zażaleniu z 19 marca 2018 r. (data nadania) skarżący zarzucił Trybunałowi naruszenie art. 61 ust. 4 pkt 1 w związku z art.
77 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz.
2072, ze