Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 150/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 17 czerwca 2010 r. skarżący – Robert J., Ewa J. i Mariola G. zarzucili, że ustawa z dnia 17 czerwca
2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym
przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, ze zm.; dalej: ustawa o skardze)
jest niezgodna z art. 32 ust. 1 (błędnie określonym w skardze konstytucyjnej jako art. 31 ust. 1 Konstytucji), art. 45 ust.
1, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji, przez to, że nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia sądu rozstrzygającego
o skardze na przewlekłość postępowania.
Pismem procesowym z 21 grudnia 2010 r., stanowiącym odpowiedź na zarządzenie sędziego, skarżący sprecyzowali między innymi
przedmiot skargi i wzorce jej kontroli. Wnieśli o stwierdzenie niezgodności art. 370 w związku z art. 397 § 2 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) i art. 8 ust. 2 ustawy
o skardze z art. 77 ust. 1 i 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 10 maja 2011 r. (doręczonym 16 maja 2011 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze
konstytucyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem złożonej skargi nie uczyniono normy prawnej będącej podstawą orzeczenia,
ale jedynie jej fragment. Ponadto, uzasadnienie zarzutów skargi sprowadzało się do bliżej nieuzasadnionego – z punktu widzenia
art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, oz. 643, ze zm.; dalej: ustawa
o TK) – zakwestionowania konstytucyjności luki normatywnej.
Na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skarżący wnieśli zażalenie sporządzone przez pełnomocnika. W piśmie procesowym
z 23 maja