Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 listopada 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 150/17 |
Uzasadnienie
W sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 lipca 2017 r. skardze konstytucyjnej, M.A. (dalej:
skarżący) zarzucił art. 65 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553, ze zm.;
obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.) niezgodność z art. 30, art. 31 ust. 3, art. 48, art. 72 ust. 1 oraz
art. 32 ust. 1 i 3 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Skarżący – prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z 23 grudnia 2010 r. (sygn. […]), zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego
w S. z 15 lutego 2012 r. (sygn. […]) – został skazany za występek z art. 258 § 1 k.k. na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności
oraz za zbrodnię z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (ówcześnie: Dz. U. Nr 179,
poz. 1485; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1030, ze zm.) w związku z art. 12 k.k. oraz w związku z art. 65 § 1 k.k. na karę
12 lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. sąd wymierzył skarżącemu łączną karę 12 lat pozbawienia
wolności.
21 lipca 2016 r. skarżący złożył wniosek o warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w
W. Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych (dalej: Sąd Okręgowy), postanowieniem z 26 sierpnia 2016
r. (sygn. […]), umorzył postępowanie w przedmiocie tego wniosku, wskazując, że skarżący nie odbył wymaganej połowy kary. Na
powyższe orzeczenie skarżący wniósł zażalenie, w wyniku którego Sąd Apelacyjny w W. Wydział Karny (dalej: Sąd Apelacyjny w
W.), z uwagi na brak realnej możliwości dokonania kontroli